ما گل عشق را می‌کاویم (کد طرح: ۶۶)
طراح : محمدسعید مرشد

بانوی من!
آرزو دارم
در روزگار دیگری
دوستت می داشتم.
روزگاری،
مهربان تر
شاعرانه تر
روزگاری
که شمیم کتاب
شمیم یاسمن
و شمیم آزادی را
بیش تر حس می کرد.

آرزو می کردم
که دلبرم می بودی
در روزگار شارل آیزنهاور
و ژولیت گریکو
و پل الوار
و پابلو نرودا
و چارلی چاپلین
و سید درویش
و نجیب الریحانی.

آرزو می کردم
با تو شام می خوردم
شبی در فلورانس
آن جا که پیکره های میکل آنژ
ـ هنوز هم ـ
شام آخر را
با جهانگردان قسمت می کنند.

آرزو می کردم
که دوستت می داشتم
در روزگاری که شمع
حاکم بود
و هیزم
و بادبزن های ساخت اسپانیا
و نامه های نوشته با پَر
و پیراهن های تافته رنگارنگ.
نه در روزگار
موسیقی دیسکو
و ماشین های فِراری
و شلوارهای جین چل تکه.

آرزو می کردم
تو را
در روزگار دیگری می دیدم
روزگاری
که گنجشکان حاکم بودند
آهوان
پلیکان ها
یا پریان دریایی.
نقاشان
موسیقیدان ها
شاعران
کودکان
و یا دیوانه ها.

آرزو می کردم
که تو از آنِ من بودی
در روزگاری که بر گل ستم نبود
بر شعر
بر نی
و بر لطافت زنان.
اما
افسوس
دیر رسیده ایم
ما گل عشق را می کاویم
در روزگاری
که عشق را نمی شناسد.

نزار قبانی
ترجمه: موسی بیدج

طرح های مشابه